Transport

Problemy ergonomii w kształtowaniu warunków pracy

Zasady bezpieczeństwa podczas ręcznych prac transportowych

• stosować sprzęt pomocniczy w celu zmniejszenia obciążenia układu ruchu ,a w szczególności kręgosłupa,
• uniknąć dużych skrętów i niepotrzebnego pochylania tułowia,
• dążyć do tego ,aby pozycja ciała była możliwie najbardziej zbliżona do naturalnej,
• najkorzystniejsza wysokością, z której podnoszone są przedmioty, jest wysokość blatu stołu i wysokość ta powinna być dopasowana indywidualnie,
• pole podstawy układu ( człowiek- przedmiot) –  powinno być jak największe, ale nie powinno zwiększać obciążenia kończyn dolnych,
• należy stosować odpowiednie sposoby podczas podnoszenia przedmiotów nietypowych o dużych rozmiarach czy dużej masie,
• przedmioty podnoszone powinny mieć uchwyty

Podczas transportu należy stosować sprzęt pomocniczy w celu zmniejszenia obciążenia układu ruchu, a w szczególności kręgosłupa. Należy unikać dużych skrętów i niepotrzebnego pochylania tułowia. Najkorzystniejszą wysokością, z której podnoszone są przedmioty, jest wysokość blatu stołu. Przy podnoszeniu przedmiotów z podłogi stosujemy tzw „pozycję kuczną”.

Informacje dodatkowe

Warunki wykonywania czynności transportu ręcznego:

• drogi transportu – czyste i drożne (nie tylko korytarze wewnątrzoddziałowe, ale wszystkie ciągi komunikacyjne – do punktów konsultacyjnych, kuchni, magazynów, itp.), odpowiednia szerokość, zapewnienie poręczy i barier, równa i gładka powierzchnia;
• stosowanie właściwych technik ręcznego przemieszczania ciężarów – szkolenie pracowników, dostosowanie wysokości roboczej (łóżek, stołów zabiegowych itp.) do zadań i parametrów antropometrycznych użytkowników, zapewnienie krzeseł do chwilowego odpoczynku;
• stosowanie urządzeń mechanicznych wspomagających transport ręczny – podnośniki mechaniczne, dźwigi, stoły nożycowe (o regulowanej wysokości), przenośniki, wózki z własnym napędem;
• stanowisko pracy – właściwa przestrzeń zapewniająca swobodę ruchów i zapobiegająca konieczności pochylania się i skręcania tułowia, łączenie zadań związanych z podnoszeniem z czynnościami o niewielkim obciążeniu fizycznym; rozmieszczenie stanowisk pracy – eliminacja różnic wysokości poszczególnych stanowisk, zmniejszenie odległości pomiędzy stanowiskami.