Macierz ryzyka zawodowego

Metody identyfikacji, analizy i oceny zagrożeń oraz oceny ryzyka związanego z tymi zagrożeniami

Przedstawiony graf to metoda oceny ryzyka zawodowego wg polskiej normy PN-N-18002. Jest to tzw. skala trójstopniowa. W metodzie tej korzysta się z dwóch parametrów: ciężkości następstw (skutków) jakie mogą powodować zagrożenia oraz prawdopodobieństwa z jakim te następstwa mogą wystąpić.

Informacje dodatkowe

Pokazana tabela obrazuje macierz ryzyka zawodowego w skali trójstopniowej. Jest to metoda oceny ryzyka zawodowego wg polskie normy PN-N-18002. W metodzie tej korzysta się z dwóch parametrów ryzyka: S – ciężkości następstw (skutków) występujących na stanowisku pracy zagrożeń oraz P – prawdopodobieństwa z jakim następstwa te (urazy, choroby) mogą
wystąpić. Szacowanie zarówno ciężkości następstw jak i ciężkości ich wystąpienia określa na trzech poziomach: małym, średnim i dużym dla każdego występującego zagrożenia.

PRZYKŁAD: Stanowisko pracy: pracownik biblioteki Zagrożenie: uderzenie, przygniecenie przez spadające przedmioty
– ciężkość następstw ŚREDNIA (potłuczenia, złamania)
– prawdopodobieństwo MAŁE (szkoła odnotowała około 2 wypadków przez ponad 20 lat) Oznacza to ryzyko na poziomie MAŁE, czyli dopuszczalne staramy się nie dopuścić do wzrostu poziomu ryzyka.